The sky was looking so beautiful and interesting, as I was looking at it from my balcony, late yesterday afternoon, and I was tempted to go near the sea and catch another beautiful sunset. But it was overcast over the west. So I took a few photographs of the clouds over the sea.
Ο ουρανός φαινόταν να έχει ενδιαφέρον και ομορφιά όπως τον έβλεπα από το μπαλκόνι μου, αργά χθές το απόγευμα, που μπήκα στον πειρασμό να πεταχτώ μέχρι την παραλία στο Καβούρι να τραβήξω μερικές φωτογραφίες από ένα ακόμη ηλιοβασίλεμα. Είχε όμως πολλά σύννεφα και το αποτέλεσμα το βλέπετε.
The white of the cloud formations, the blue of the skies or the sea when the clouds are broken, the moon high above, or a distant shoreline or a rocky island is all you see when flying high. And all those make you dream and think how beautiful and clean the world appears to be when seen from above, with all man made ugliness hidden from our eyes. Exactly like the singer is saying at the bottom of the post.
Το λευκό των νεφών, το μπλέ τ' ουρανού και της θάλασσας όπου τα σύννεφα σπάνε και μας αφίνουν να τη δούμε, το φεγγάρι πιο ψηλά, κάποια μακρινή ακτογραμμή ή κανένα από τα βραχονησιά μας είναι ότι μπορούμε να δούμε όταν ταξιδεύουμε ψηλά. Μπορούμε όμως να ονειρευτούμε, να σκεφτούμε πόσο όμορφος και καθαρός είναι ο κόσμος όταν τον παρατηρούμε από ψηλά, με όλη την ασχημια που έχει δημιουργήσει ο άνθρωπος κρυμμένη από τα μάτια μας. Ακριβώς όπως μας τραγουδάει ο Κώστας Χατζής στο τέλος της ανάρτησης.
