A walk on Mt Pelion. Step VIII. Μια βόλτα στο Πήλιο. Βήμα VIII.

I had been walking down the green valley for long time, had left the higher levels with the woods and fruit groves and reached the lower levels of the mountain, where the hills are now covered with olive trees. It was time for me to find a path leading up, to go back to where I had started. But it was not easy to find one. The path I had taken was leading me all the time lower, closer to the sea. At some point it was making a U turn and I started going uphill again.

Είχα περπατηήσει στην κοιλάδα προς τα κάτω για αρκετή απόσταση και είχα αρχίσει να κουράζομαι. Τα δάση και τα περιβόλια με τα φρούτα είχαν τελειώσει και την θέση τους πήραν τώρα οι ελαιώνες που φτάνουν μέχρι κάτω στην θάλασσα. Εγώ έψαχνα να βρω ένα μονοπάτι να με γυρίσει πίσω προς τα πάνω, προς τα εκεί που είχα ξεκινήσει, αλλά δεν έβρισκα. Το μονοπάτι που ακολουθούσα όλο με οδηγούσε χαμηλώτερα. Κάποια στιγμή το ίδιο το μονοπάτι έκανε μια στροφή και έκανε μεταβολή προς τα πάνω και αναγκαστικά το ακολούθησα.

The path back and upwards was equally beautiful to the one that took me down.

Ο δρόμος της επιστροφής ήταν εξ ίσου όμορφος με εκείνον που με οδήγησε κάτω.

All the time I was down the valley, I had a feeling I was being watched. When I looked up, I saw someone patrolling his area.

Όλη την ώρα που βρισκόμουν κάτω στην κοιλάδα, είχα την αίσθηση πως κάποιος με παρακολουθούσε. Και όταν κοίταξα ψηλά, είδα κάποιον που περιπολούσε στην περιοχή του.

There was this little church, very beautiful in its simplicity, next to the path that was leading me up.

Δίπλα στο μονοπάτι που με οδηγούσε προς τα πάνω, βρήκα αυτό το ξωκλήσι, πανέμορφο στην απλότητά του.

And here my adventure on Mt Peilon ends.
Και εδώ τελειώνει η περιπλάνησή μου στο Πήλιο.

More Churches on the mountains. Κι άλλες εκκλησιες στα βουνά.

As I was driving on the mountains of northern Greece, I came across more churches, situated in the middle of nowhere, away from villages. They seem to be built of stones, the same traditional way like the one shown in my previous post. Only the three I am showing you today are not as old as the previous one.

Όπως οδηγούσα στους δρόμους της Πίνδου, στην περιοχή των Γρεβενών, συνάντησα κι άλλα εκκλησάκια, στη μέση του πουθενά. Όλα είναι φτιαγμένα με πέτρα σαν και την εκκλησία της προηγούμενης ανάρτησης, αλλά δεν είναι τόσο παλιά.

The little old Church. Το μικρό εκκλησάκι.

The little old Church, almost floating on the lake, is beautiful at its simplicity.

Το μικρό εκκλησάκι που σχεδόν πλέει πάνω στην λίμνη είναι όμορφο στην απλότητά του.

A pilgrimage on the White Mountains of Western Crete (Part IΙI of III). Προσκύνημα στις Μαδάρες του Αποκόρωνα. (Μέρος ΙIΙ από ΙΙΙ).

All good moments don't last for ever. It was time to start heading back to the village.

Οι όμορφες στιγμές δυστυχώς δεν κρατούν για πάντα. Ήρθε η ώρα να πάρω πάλι το μονοπάτι για το χωριό.

My 4X4 which took me up here was waiting for me where I had left it, because there was no more road for it. It had enough already.

Το τζιπάκι με περίμενε εκει που το είχα αφήσει μια και δεν υπήρχε δρόμος παραπέρα. Είχε περάσει ήδη αρκετά.

But the place was so beautiful, I did not have the heart to leave just yet.

Αλλά το μέρος ήταν τόσο όμορφο που δεν μούκανε καρδιά να το εγκαταλείψω ακόμη.

So I stayed a little longer and took a few more photographs.

Έτσι έμεινα λίγο και τράβηξα μερικές ακόμη φωτογραφίες.

Then I left, after promising to myself to come up here again sometime...

Στο τέλος έφυγα αφού όμως υποσχέθηκα στον εαυτό μου να ξανάρθω εδώ πάνω σε πρώτη ευκαιρία....

A pilgrimage on the White Mountains of Western Crete (Part II of III). Προσκύνημα στις Μαδάρες του Αποκόρωνα. (Μέρος IΙ από ΙΙΙ).

It is just a simple little church against the rock, on a small stretch of flat land.

Δεν είναι παρά ένα απλό εκκλησάκι, κολημένο στο βράχο, πάνω σε μια λουρίδα επίπεδου εδάφους.

Water is springing out from the rock.

Από τη ρίζα του βράχου αναβλύζει νερό.

The bell rings once a year, 50 days after Easter and people come up here for a ceremony, staying overnight.
Η καμπάνα χτυπά μια φορά το χρόνο, του Αγίου Πνεύματος. Οι προσκυνητές έρχονται και παρακολουθούν τον εσπερινό και μένουνε ολόκληρη την νύχτα για την λειτουργία της επομένης.

The eagle you have seen on an earlier post was waiting for me here, just below the little church.
Ο αετός πού είδατε σε προηγούμενη ανάρτηση με περίμενε εδώ, ακριβώς λίγο πιο κάτω από την εκκλησία.

I sat down to rest a little, admire the view and take some photographs before taking my way back to the village.

Κάθησα για να ξεκουραστώ λίγο, να θαυμάσω τη θέα και να τραβήξω μερικές φωτογραφίες πρίν πάρω το δρόμο της επιστροφής για το χωριό.

While the eagle kept circling and keeping an eye on me from above.
Ενώ ο αετός έκανε κύκλους και με παρακολουθούσε από ψηλά.