A special sunrise in Crete. Μια ξεχωριστή ανατολή του ήλιου στην Κρήτη

It was special not because of its glorious beauty. It was special for me because I was watching it from the balcony of the old family house, where I was born and lived my childhood years. And the few days I spend there a couple of weeks ago, I was able to witness it again.

Ήταν ξεχωριστή όχι για την ομορφιά της. Για μένα ήταν ξεχωριστή, επειδή μπόρεσα να την παρακολουθήσω ξανά, ύστερα από πολύ καιρό από το μπαλκόνι του πατρικού μου σπιτιού, τις λίγες μέρες που πέρασα εκεί πριν από δυό βδομάδες.

Waiting for the sun to rise in Crete. Περιμένοντας την ανατολή το ήλιου στην Κρήτη.

It was two week ago. I was in Crete again for a few days. And I was waiting for the sun to rise over the Bay of Suda in western Crete. I was not disappointed. For two consecutive mornings it was worth getting up early and watch the sun rise in all its glory. Different cloud formations each day and different sets of photographs. I used my Nikon D90 camera and the Sigma 18-50, f2.8 lens. I like to use high shutter speeds, up to 1/4000 sec. They give a more dramatic tone to the scene.
But, we all live in a drama here for all last year. Or better a Greek tragedy, with all that is happening. And we are all expecting the mechanized god, "Deus ex Machina" to come to our salvation and give a solution with the new year. In classic Greek tragedies, he used to intervene at the last moment and give a satisfactory solution to the drama. In our times we can not afford to be so pessimistic. All we can do is hope for the best. For us here and the rest of the world.
Happy New Year to all of you and your families.

Πριν δυο βδομάδες στην Κρήτη. Περίμενα τον ήλιο ν' ανατείλει πάνω από τον κόλπο της Σούδας. Δεν μ' απογοήτευσε. Δυο συνεχόμενα πρωινά, μπόρεσα να παρακολουθήσω μαγευτικές σκηνές. Διαφορετικοί σχηματισμοί νεφών κάθε μέρα και διαφορετική ομορφιά. Για τις φωτογραφίες εχρησιμοποίησα την μηχανή μου Nikon D90 με φακό Sigma 18-50 f2.8. Προτίμησα να χρησιμοποιήσω μεγάλες ταχύτητες του κλείστρου, μέχρι 1/4000 δευτερόλεπτα. Δίνουν ένα πιο δραματικό τόνο στην σκηνή.
Αλλά έτσι κι αλλιώς, ένα δράμα ζούμε όλοι μας εδώ τον τελευταίο χρόνο. Η μάλλον μια αρχαία Ελληνική τραγωδία. Και περιμένουμε όλοι τον "απο μηχανής θεό", να παρέμβει, να δώσει μια λύση, να φέρει την κάθαρση με τον καινούριο χρόνο. Αλλά αυτά συνέβαιναν μόνο στις αρχαίες τραγωδίες.
Στις μέρες μας το μόνο που μπορούμε να κάνουμε, είναι να ελπίζουμε για το καλύτερο. Για μας και για τον υπόλοιπο κόσμο.
Εύχομαι ο καινούριος χρόνος νάναι καλύτερος για όλους μας. Ευχές για σας και τις οικογένειές σας.

A promising sunrise? Μια ανατολή με υποσχέσεις;

Yesterday ended in despair and distress. Today is another day. It is past noon now and it looks we might have a chance. There is an idea of change in the air. Like this much promising sunrise I photographed two months ago in Crete. Time will show if there are reasons for us to hope.

Η χθεσινή μέρα τελείωσε με οργή, αγανάκτηση, θλίψη και απελπισία με τα καμώματα των πολιτικών μας. Σήμερα είναι μια άλλη μέρα. Από το μεσημέρι και μετά αρχίζει να πλανάται μια ανάσα αισιοδοξίας στον αέρα. Πως ακόμη υπάρχει χρόνος να συνέλθωμε κάπως. Σαν την αισιοδοξία που νιώθει κανείς βλέποντας μια όμορφη ανατολή του ήλιου σαν κι αυτήν που φωτογράφισα πριν δυο μήνες στην Κρήτη. Μπρούμε να ελπίζουμε ακόμη; Θα το δείξει ο χρόνος.

A sunrise in Crete. Η ανατολή του ήλιου στην Κρήτη.

A beautiful sunrise as seen from the balcony in Crete. Hoping for a beautiful day.

Μια όμορφη ανατολή του ήλιου στην Κρήτη. Ελπίδα μιας όμορφης μέρας.

Blood from the heart turning into gold. Το αίμα της καρδιας γίνεται χρυσάφι.

I could have chosen another title. Something like "The skies on fire" But I think this is more proper. Because my heart never left Crete. The photographs from the glorious sunrise on my last morning in Crete. I took these photographs using my 70-300mm zoom lens, at various speed settings and focal length. You can see the results. Better viewed if you click on each photograph to enlarge it. Enjoy.

 Θα μπορούσα να βάλω σαν τίτλο "Οι ουρανοί έπιασαν φωτιά". Αλλά νομίζω πως αυτός που χρησιμοποίησα τελικά ταιριάζει περισσότερο. Επειδή άφησα την καρδιά μου στην Κρήτη. Είναι οι φωτογραφίες που τράβηξα το τελευταίο πρωινό στην Κρήτη. Χρησιμοποίησα αυτή την φορά τον φακό 70-300 χιλ. zoom, σε διαφορετικές ταχύτητες και εστιακές αποστάσεις. Μπορείτε να δείτε τα αποτελέσματα. Θα χαρείτε τις φωτογραφίες καλύτερα αν κάνετε κλίκ πάνω τους και τις μεγενθύνετε.

A sunrise in Crete. Η ανατολή του ήλιου στην Κρήτη.

It was fun getting up early, having coffee at my balcony and wait for the sun to rise while I was in Crete.

Ήταν όμορφα να ξυπνάς πρωί και να παίρνεις τον καφέ σου στο μπαλκόνι περιμένοντας τον ήλιο ν' ανατείλει στην Κρήτη.

Skies and waters on fire. A sunrise in Crete. Φωτιά στούς ουρανούς και τα νερά. Μια ανατολή στην Κρήτη.

I was having my first morning coffee, being ready to go to collect the olives, when I turned my head to the east and saw this, over the eastern horizon at Suda Bay in Crete.

Ενώ έπινα τον πρώτο μου πρωινό καφέ κι ετοιμαζόμουνα να ξεκινήσω για το μάζεμα της ελιάς, έριξα μια ματιά προς τ' ανατολικά, πάνω από τον κόλπο της Σούδας. Βλέπετε τί αντίκρυσα.