Grazing with grace. Βοσκώντας με χάρη.

 

Thirsty on the mountains. Δίψα στα βουνά.

A spring on the road. Μια βρύση στον δρόμο.

Another spring on an old road near the village. The water springing from the earth is practically a drip now in late summer, but is enough for a thirsty traveler. Near the top you can see the inscription on the stone, written   in the old turkish characters. The Turks, stayed in Crete till almost 100 years ago. They were building those structures for the thirst travelers so they would praise Allah for the gift of clear water and say a prayer for the man who built it.

Μια άλλη βρύση σ' ένα παλιό δρόμο κοντά στο χωριό. Το νερό που αναβλύζει αυτήν την εποχή δεν είναι παραπάνω από δάκρυ, αλλά είναι αρκετό για να ξεδιψάσει τον διαβάτη. Πάνω από την βρύση είναι χτισμένη μια πέτρα με μια παλιά τούρκικη επιγραφή. Οι τούρκοι που έμειναν στην Κρήτη μέχρι πριν εκατό χρόνια περίπου, έχτιζαν στους δρόμους, όπου υπήρχε νερό, τις βρύσες, για να ξεδιψάζουν οι περαστικοί και να δοξάζουν τον Αλλάχ και να λένε και καμμιά προσευχή γι' αυτόν που την έχτισε.

One good deed deserves another. Μια καλή πράξη χρειάζεται συνέχεια.

The little fellow was trying to cross the street and I saw him the last moment. I had to help him cross faster to avoid an accident.

Αυτός ο μικρούλης προσπαθούσε να διασχίσει τον δρόμο και τον είδα την τελευταία στιγμή. Τον βοήθησα να περάσει πιο γρήγορα να μην έχουμε καένα ατύχημα.

The spring in the village. Η βρύση στο χωριό.

I have shown you photographs of this old spring situated in the heart of the village before. Every time I am there, I never fail to pass and spend some time there, as it is full of memories for me. Many years ago, when I was a kid in the village, it was the watering hole for all of us. It was supporting life in the village with its crystal clear water. People, animals and plants were getting what water was needed from there. We used to carry water home, for drinking, cooking, cleaning the house and watering the gardens. There was not a central water distribution system in the village in those times. And in summer, all kids used to spend the long and warm hours of noon there playing in the shadows of the trees and trying to avoid the heat of the day. It was a blessing for the village and its inhabitants.

Σας έχω ξαναδείξει φωτογραφίες από την βρύση του χωριού. Κάθε φορά που βρίσκομαι εκεί, δεν παραλείπω να περάσω επειδή το μέρος είναι γεμάτο από αναμνήσεις. Πολλά χρόνια πρίν, την εποχή που μεγαλώναμε σαν παιδιά στο χωριό, η βρύση ήταν η πηγή της ζωής για ανθρώπους και ζώα. Συντηρούσε την ζωή στο χωριό, μιας και δεν υπήρχε εκείνα τα χρόνια υδραγωγείο. Κουβαλάγαμε νερό στα σπίτια για όλες τις ανάγκες. Και τα καλοκαίρια, τις ζεστές ώρες του μεσημεριού, τις περνούσαμε εκεί, παίζοντας και καταβρέχοντας ο ένας τον άλλο. Ήταν η βρύση ευλογία για το χωριό.

The carving in the stone says that the spring was renovated by the people in 1871. (Crete was still occupied by the Turks back then).
Το σκάλισμα στην πέτρα λέει πως η πηγή ανακαινίστηκε με δαπάνη των κατοίκων το 1871. (Οι Τούρκοι βρισκόντουσαν ακόμη στην Κρήτη εκείνα τα χρόνια).

There is a small taverna, not always open, under the shadows of the old and big plane tree.
Τώρα υπάρχει μια ταβέρνα, όχι πάντα ανοιχτή, κ'άτω από την σκιά του πλατάνου.

Part of our playground. The cave next to the spring where we used to play hide and seek.

Μέρος του παιγνιδότοπού μας. Το μικρό σπήλαιο δίπλα στην βρύση όπου παίζαμε κρυφτό. 

The water is still used for irrigation of the surrounding gardens.
Το νερό χρησιμοποιείται ακόμη για το πότισμα των περιβολιών.

Little birds still fly to the spring for their needs of water. And when they drink, they raise theirs heads gratefully towards the skies, as if in prayer, to thank God for the gift they received, unlike us, humans who tend to forget it.
Τα πουλάκια εξακολουθούν να έρχονται για νερό στην βρύση. Και όταν πίνουν, σηκώνουν το κεφάλι ψηλά στον ουρανό, σαν σε προσευχή, στον Θεό να τον ευχαριστήσουν για το δώρο που πήραν, σε αντίθεση με μας τους ανθρώπους που το ξεχνούμε.