The seagulls in the light of the setting sun. Οι γλάροι στο φως του ήλιου που δύει.

When you are looking at the images of the seagulls bathed in the light of the setting sun, you can believe that there might still be some hope......

Όταν βλέπεις αυτές τις εικόνες των γλάρων που λούζονται στο φως του ήλιου που δύει, πιστεύεις πως μπορεί να υπάρχει ακόμη ελπίδα....

PS. I have been experiencing some problems with blogger the last few days. I was using the Mozilla Firefox browser. I managed to post this, with the Google Chrome browser. Please advise if you have been experiencing similar problems.
Have a nice weekend all of you.
Costas.
ΥΓ. Αντιμετώπισα μερικά προβλήματα τις τελευταίες μέρες με τον blogger.Χρησιμοποιούσα τον Mozilla Firefox για browser στο διαδίκτυο. Κατάφερα να κάνω αυτήν την ανάρτηση, χρησιμοποιώντας το Google Chrome. Παρακαλώ, πέστε μου αν αντιμετωπίσατε παρόμοια προβλήματα.
Καλό Σαββατοκύριακο σε όλους.
Κωστής.

Roses are for ever. Τα ρόδα είναι παντοτεινά.

Thorns and flowers. Αγκάθια και λουλούδια.

....on the hills of Imittos. Beautiful to watch from a distance.

....στον Υμηττό.... Όμορφα να τα βλέπεις από κάποια απόσταση.

Our Gold. Το χρυσάφι μας.

This is all that is left to us. And we cherish it.
(The sun setting over the distant mountains of Peloponnese, bathing the Saronic Gulf in gold. Photographs taken earlier this evening from Kavouri, near Athens).

Αυτό είναι ότι μας έχει μείνει. Και το εκτιμούμε.
(Ο ήλιος που δύει πάνω απο τα βουνά της Πελοποννήσου και γεμίζει τον Σαρωνικό με το χρυσάφι του. Οι φωτογραφίες τραβήχτηκαν νωρίτερα απόψε από το Καβούρι.)

Balancing on the edge opf the precipice. Ισορροπώντας στην άκρη το γκρεμού.

This pair of collared doves, is trying to balance and fit on the narrow space at the top of the power pole.
They can manage. On the other hand, if the fall, they have means to survive. They can fly away before they hit the ground. For us it is different. We are trying to balance at the edge of the precipice. It is not easy. And we know that if we do not make it, the fall will be fatal. There is no way to survive.

Το ζευγάρι οι δεκοχτούρες προσπαθούν να ισορροπήσουν πάνω στην άκρη της κολώνας το ηλεκτρικού. προσπαθούν να χωρέσουν, έχουν κάποιες δυσκολίες, αλλά στο τέλος τα καταφέρνουν.
Και να μην τα κατάφερναν, έχουν εναλλακτικές λύσεις. Θα πετάξουν μακρυά, και θ' αποφύγουν την πτώση.
Για μας, τα πράγματα είναι διαφορετικά. Προσπαθούμε να πιαστούμε, να ισορροπήσουμε στην άκρη του γκρεμού. Αν δεν τα καταφέρουμε, το πέσιμο θα είναι μοιραίο. Δεν υπάρχει υπάρχει ελπίδα  σωτηρίας και επιβίωσης.